Hoi, wij zijn Nabras, Quinta en Sharon, we zitten in groep 7 van OBS De Kubus Oldenoord en wij zijn de eerste groep die dit jaar meedoet met De Uitdaging. 

Gisteren (maandag) hoorden we dat we vandaag zouden gaan meedoen met De Uitdaging. Erg spannend. De juf had ons er kort iets over verteld en we hadden er al een beetje over nagedacht, over onze dromen en wat we wilden. 

We gingen ‘s ochtend van start. Onze coaches, Mascha en Arnoud, stelden zich aan ons voor en ze waren ook erg benieuwd wie wij waren. Dus een ieder vertelde iets over zichzelf.

Daarna gingen we onze dromen vertellen. Nabras startte met het vertellen van zijn dromen en dat waren er veel. Zo droomde hij over het verlagen van belastingen (erg leuk voor iedereen in Nederland), een park bouwen van panda’s, bescherming bieden voor tijgers, ouderen helpen met het gebruik van de OV-chipkaart en geld doneren voor het eten en drinken voor mensen in Afrika (inzamelen van geld door het organiseren van een loterij). Erg veel dus en hij schudde het zo uit zijn mouw.

Quinta had een mooie droom over wandelen met demente ouderen om hun zo een leuke dag te bezorgen. Elke week bezoekt zij, samen met haar moeder, haar oma in het verzorgingstehuis en als het buiten droog is, gaan ze samen lekker wandelen. Haar oma vindt dat erg leuk.

Sharon wist in eerste instantie niet haar droom. Maar na wat nadenken over wat zij leuk vindt en graag zou willen doen kwam ze uit op het inrichten van een speeltuin met zwembad in onze wijk in IJsselmonde. Er zijn wel een paar speeltuinen, maar deze speeltuinen zijn voor kinderen tot zes jaar. Hier door speelt zij met haar vriendjes en vriendinnetjes vaak op straat waar ook auto’s rijden. Het zou erg leuk zijn voor de kinderen in de wijk als er een  speeltuin is speciaal voor de kinderen tussen 7 en 12 jaar (zonder hondenpoep).

Zeven mooie dromen. En nu … welke te kiezen?

We gingen professioneel aan de slag, waarbij we lootjes maken van alle dromen en omstebeurt trokken we een lootje. Vervolgens gaf een ieder aan hoe leuke hij/zij de droom vond (van 0% (helemaal niks) tot 100% (geweldig) ). Al snel vielen er vier dromen af en hielden we er nog drie over: het verlagen van de belasting, geld inzamelen voor eten en drinken voor mensen in Afrika en de speeltuin voor in de wijk. Vervolgens hebben we het er goed over gehad wat we echt heel leuke zouden vinden voor onze wijk en toen kwamen we tot de conclusie (en onze Uitdaging): De Speeltuin voor in onze wijk!!!

Daarna gingen we bespreken wie en wat we nodig hebben om onze Uitdaging te realiseren en hoe we dat gingen aanpakken. We hebben het volgende bedacht:

• we gaan handtekeningen verzamelen van alle kinderen tussen de 7 en 12 jaar die graag een nieuwe speeltuin willen (en we geven de kinderen die meedoen een heerlijk chocolade paaseitje);
•  we gaan de locatie bezoeken en een winkel voor speeltoestellen bezoeken om te kijken wat we willen (hoe onze speeltuin er uit moet zien);
• we gaan de handtekeningen en onze plannen aanbieden aan de wethouder van de deelgemeente die over de speeltuinen gaat en vragen aan hem om ons te helpen bij de realisatie van onze speeltuin (en zorgen er voor dat het in kranten en mogelijk op de televisie komt).

Wat we in ieder geval nodig hebben zijn veel kinderen uit onze wijk die dat willen en eitjes om aan iedereen te geven die meedoet. En daar ging we voor bellen. Eerst goed oefenen met bellen en ’s middags aan de slag om te bellen. Quinta belde de C1000 en kon even later terugbellen om de manager te spreken. Het gesprek met de manager was erg leuk en hij wil ons graag sponsoren: komende maandag mogen we 250 chocolade eitjes komen ophalen.

Sharon ging aan de slag met de scholen om bij de scholen in onze wijk langs te gaan en kinderen te vragen om mee te doen met de actie. Dat lukte deels: van meester Hans mochten we in ieder geval de klassen af op onze school. Nu nog de andere scholen.

Nabras moest helaas naar de tandarts. Dus die kon helaas geen afspraak maken bij de winkel voor de speeltoestellen.

Komende week gaan we nog verder met bellen en voorbereiden en volgende week dinsdag gaan we de voorbereidingen afronden waaronder het verzamelen van de handtekeningen, het maken van een afspraak met de wethouder, etc.

Dan schrijven we weer ….

Groetjes,

Nabras, Quinta en Sharon

Hoi,

Gisteren (maandag) zijn we langs geweest bij de C1000. Dat was top. De bedrijfsleider was in gesprek, maar we werden goed geholpen door een collega. We kregen echt een hele boel pakjes chocolade eitjes mee en gingen er mee vandoor (zonder te betalen).

Op terugweg kwamen we ook nog langs het grasveldje waar we heel graag onze nieuwe speeltuin willen hebben. Daar nog een fotootje gemaakt (zie hiernaast). 

Op school verstopte we de pakjes in de koelkast.

Vandaag (dinsdag) hebben we eerst een plan voor de dag gemaakt. We hadden veel te doen. Eerst gingen we alle telefoonnummers opzoeken van de gemeente, de verkoper van de speeltoestellen, de scholen waar we langs wilden en de kranten.

Vervolgens nog even geoefend met bellen en toen gebeld naar de gemeente en naar de Beatrix school en naar Mr. Van IJek school voor het verzamelen van handtekeningen. Als de kinderen een handtekening zetten krijgen ze een eitje van de C1000. En natuurlijk geld hetzelfde voor de kinderen van onze school. Zowel bij de Beatrix als de Mr. Van IJek school konden we direct vanmiddag langs komen.

’s Middags zijn we direct aan de slag gegaan met het verzamelen van handtekeningen. Eerst bij ons op school, maar daar moesten we nog afspraken maken om langs te komen. Bij groep 3/4 konden we wel direct terecht. En de eerste handtekeningen waar binnen (en de eerste eitjes uitgereikt; de eitjes hadden we trouwens in een mooi paasmandje gedaan).

Daarna hebben we de groep opgesplitst. Quinta en Sharon gingen naar de andere twee scholen en ik (Nabras) bleef op onze school om de handtekeningen te verzamelen van de groepen 5/6 en 7/8.

Via het internet hebben we ook nog wat foldermateriaal over buitenspeeltoestellen.

Volgende week wordt het spannend. We hebben nog een afspraak te maken met de lokale wethouder van IJsselmonde (worden we over teruggebeld), mogelijk langs bij een bedrijf wat speeltoestellen verkoopt en dan ook nog de kranten in te schakelen.

Kortom erg spannend. Maar vandaag was sowieso al weer een leuke dag met successen.

Tot volgende week ...

We startten in de ochtend met het makken van plannen wat we deze dag wilden doen. En dat was best veel.

Vervolgens kwamen we er achter dat ons paasmandje met alle verzamelde handtekeningen weg was.We gingen het paasmandje zoeken; mogelijk lag het mandje in de kast. We hadden het aan juf Hilda gevraagd of we de sleutel mochten om in de kast te kijken, maar juf Hilda zei dat juf Tietsia de sleutel heeft. We gingen het dus aan juf Tietsia vragen en toen moesten we uitleggen waarom we de sleutel wouden. Daarna kwam juf Tietsia en we mochten in de kast kijken.We hadden het mandje gevonden maar de papieren waren helaas verdwenen en het versiersel had iemand ook weggehaald. Dus ernstige tegenvaller: geen handtekeningen!!!

Toen ging Nabras een afspraak maken met de gemeente om ’s middags langs te komen. We spraken met Marlijn van Eggen en we mochten langskomen.

Daarna gingen we de Beatrix school bellen voor het vragen naar de handtekeningformulieren. Maar daar nam helaas niemand op. Alweer een tegenvaller.

Voor de Mr. Van Eijkschool kwamen we eitjes te kort. Dus we gingen voor de eitjes bellen. Maar helaas, ook hier kwamen we niet echt veel verder.

Dus we besloten om naar de Keizerswaard te gaan om  direct eitjes te vragen bij de
Jumbo, Albert Heijn, de Bas van der Heijden en bij de Jamin. Bij de Albert Heijn gingen we eerst langs en daar zeiden ze dat we het donderdag zou kunnen komen ophalen, maar dit is onze laatste dag van De Uitdaging (dus een beetje te laat). Bij de Jamin zeiden ze dat ze ons niet konden helpen en bij de Jumbo moesten we het gaan vragen bij het hoofdkantoor (maar dat hebben wij niet gedaan). Daarna gingen we bij de Bas van der Heijden en daar konden we echt uit een hele winkelwagen vol kiezen; we hebben alleen paaseitjes genomen om vervolgens onze weg te vervolgen naar de basisschool Meester van Eijk school (om handtekeningen op te halen en de paaseitjes af te geven).

Bij de Meester van Eijk ging het allemaal goed. Niet iedereen had een handtekening gezet, maar toch weer circa 70 handtekeningen erbij. Daarna gingen we nog even langs bij de Beatrix school, maar daar was niemand (iedereen was vrij). Daarna gingen we terug naar onze eigen school en hebben we met veel plaatsjes een mooie collage gemaakt van onze ideale speeltuin (om aan te bieden bij de deelgemeente).

Middagpauze

Toen we op school kwamen gingen we de kinderen van groep 5 t/m 8 weer handtekeningen laten zetten (omdat we dus de anderen kwijt waren). Inmiddels was er iemand van de Beatrix School langs geweest en had ook nog een stapel handtekeningen afgegeven. De handtekeningen waren binnen, de collage was af en we hadden nog eitjes over.

Op naar de deelgemeente, naar mijnheer Marlijn van Eggen. Aangekomen bij de deelgemeente ontmoette we mijnheer Marlijn en hij vertelde ons ook dat hij Bram van Hemmen, de wethouder, had gevraagd om ons te ontmoeten. Toen mijnheer Bram er was hebben w de handtekeningen (circa 175) aangeboden, de collage gegeven en ook nog de paaseitjes. Mijnheer Bram vertelde ons over alle plannen in bij ons in de buurt; van de plannen voor een nieuwe speeltuin (maar wat nog wel moeilijk werd vanwege bezuiniging), de plannen voor ons schoolplein en de plannen voor een voetbal en basketbal veld bij ons achter. Mijnheer Marlijn vertelde ook nog verder wat er ging gebeuren. Dus nu wordt het zaak de politiek te volgen en aan onze ambassadeur Quinta de opdracht om dit nog verder met de deelgemeente te bespreken (en vele anderen).

Vervolgens gingen we terug naar school om tot slot nog een stukje te maken voor de kranten en dit verslag van de derde dag.

Wat we leuk vonden aan De Uitdaging is ...

-          om nieuwe mensen te ontmoeten (Quinta);

-          om geen les te krijgen (Quinta);

-          hoe je je sociale droom kon laten uitkomen (Sharon);

-          om buiten school te zijn (Sharon);

-          om met de gemeente te praten (Nabras)

-          om te bellen (Nabras)

-          eitjes op te eten (totdat hij er misselijk van werd) (Nabras).

Wat we spannend vonden aan De Uitdaging is …

-          het bellen (Sharon);

-          naar de gemeente toe (Quinta);

-          de eitjes op eten om te kijken hoe het smaakt (Quinta);

-          met de gemeente spreken bij de deelgemeente IJsselmonde (Nabras);

We vonden De Uitdaging …

-          erg leuk (Sharon);

-          leuk om nieuwe mensen te ontmoeten die heel goed bij elkaar passen (de coaches) (Sharon en Quinta);

-          vond ook alles heel erg leuk (Nabras);

Wat we geleerd hebben is:

-          eerst oefenen voor belangrijke dingen (Quinta);

-          gewoon bellen (Quinta);

-          goed uitleggen wat we wilden (Nabras);

-          goede afspraken maken (Sharon);

We vonden het wel te kort (Sharon). Arnoud Timmermans en Masha Mes zijn heel erg lief, goede coaches en een goed stelletje (Sharon).

Het is nu nog wel spannend of het gaat lukken. Laten we de kranten en lokale politiek goed volgen (en vragen aan Quinta om het veel te bespreken).

Groetjes,

Quinta, Nabras en Sharon