’s Ochtends hebben wij eerst kennis gemaakt met onze coach meester Theo. De andere coach is onze eigen juf.

Daarna kregen wij wat te drinken en een lekkere koek en hebben wij onze dromen aan elkaar verteld.

Ismir wilde graag een voetbaltoernooi organiseren voor scholen in de wijk. Nadine een sportdag met o.a. voetbal, trefbal en atletiek. Nigel wilde een overdekt skatepark gemaakt van containers en Roxey haar droom is om zieke mensen in het ziekenhuis een leuke dag geven door gezelschapsspelletjes met ze te spelen.

Het was tijd geworden om een droom te kiezen. Dat ging reuze snel. We hadden afgesproken dat je niet op je eigen droom mocht stemmen.

Het is Roxey haar droom geworden en dat is nu dus onze droom.

We hebben op het internet naar ziekenhuizen in de burrt gezocht. De ziekenhuizen die we vonden zijn: Ikazia, MCR Zuid en het Clara ziekenhuis.

Maar om te bellen moesten we wel eerst even oefenen. Dat kon Nadine zo goed dat wij vonden dat zij dan moest bellen.

We hebben alle drie de ziekenhuizen gebeld omdat bij ziekenhuis 1 en 2 disndag pas weer iemand aanwezig zou zijn die ons te woord kon staan. Helaas is dait ook zo bij ziekenhuis 3.

Ze vonden het allemaal wel een goed idee, dus we hebben goed hoop.

Van de juf mogen we dinsdag nog bellen naar het ziekenhuis en gaan we een afspraak maken voor vrijdag de 5^e juni zodat we dingen af kunnen spreken want 12 juni is onze derde dag en moeten we onze droom realiseren.

We hebben niet silgezeten maar alvast bedacht welke spelletjes we mee willen nemen en voor de jongere kinderen hebben we ook puzzels die juf Ans ons heeft gegeven en die ook in het ziekenhuis mogen blijven zodat de kinderen er nog mee kunnen spelen wanneer wij weer weg zijn.

Vandaag onze tweede dag van ‘de Uitdaging’.

Nadine en Roxey hebben nog een paar keer contact gehad met ziekenhuizen. De mensen die we aan de telefoon kregen waren wel enthousiast en vonden het een goed idee, maar verder hebben we niets meer van ze gehoord.

Vandaag hebben wij onze droom aangepast en willen we graag oudere mensen in een verzorgingshuis een leuke tijd bezorgen door pannenkoeken en muffins voor ze te bakken. Voor telezen en een gezelschapsspelletje met ze te doen.

Roxey kwam met het idee om Smeetsland te bellen.

Dat hebben we niet gedaan maar we zijn er met de juf haar auto naar toe gereden.

Daar aangekomen hebben wij verteld wat we wilden en moesten we even wachten tot er een meneer en een mevrouw kwamen. Deze meneer heet Erik van de Berg en hij was heel erg aardig en de mevrouw heet Anna. Zij vonden ons idee een heel mooi idee.

We hebben afspraken gemaakt wat we gaan doen. Om 9.00 volgende week daar zijn om alvast de pannenkoeken en muffins te bakken. De tafels mooi versier en als het mooi weer is doen we dat buiten.

Tijdens het eten gaan we voorlezen en daarna nog een spelletje.

De mensen in dit tehuis zijn dement. wij wisten niet precies wat dat was, maar dat heeft Erik ons uitgelegd en nu begrijpen wij het helemaal.

We vinden het wel heel triest dat deze mensen dement zijn en dat dit hun laatste thuis is voordat zij dood gaan.

Daarom zijn wij eigenlijk ook heel blij dat wij op het idee zijn gekomen om naar Smeetsland te gaan.

We hebben ook een rondleiding gekregen en de huiskamers gezien waar deze mensen wonen. De gangen hebben echte straatnamen zoals bijvoorbeeld Rijnstraat. Dat is wel leuk en ook een beetje grappig.

Maar voor de pannenkoeken en muffins hebben wij natuurlijk wel spullen nodig. Na de pauze zijn we naar de C1000 gegaan en Ismir vertelde daar wat we gingen doen. Wat we niet hadden verwacht gebeurde toch. We mochten voor 60 euro boodschappen doen. FANTASTISCH!

Wij hebben een winkelmandje gepakt en de juf zat alles op haar telefoon uit te rekenen of we niet boven het budget uit zouden komen. Toen was het natuurlijk tijd om met het personeel op de foto te gaan.

Daarna snel naar school en was de dag alweer voorbij gevlogen.

Wij verheugen ons op volgende week.

Vanochtend op school hebben we eerst alle boodschappen verzameld die we mee moesten nemen naar ‘Smeetsland’.

Om kwart voor negen zijn we in de auto gestapt en zijn we er naar toe gereden. Maar op de helft vroeg juf Tietsia of we echt alles bij oons hadee4n en Wij zeiden: ”Ja.” Maar toen bleek dat we toch wat hadden vergeten, namelijk het voorleesboek.

De juf keerde de auto en we reden terug naar school. Roxey heeft het boek uit de klas gehaald en toen konden we dan weer gaan rijden.

Bij Smeetsland aangekomen moesten we even wachten op Anna. Zij nam ons mee naar de afdeling en daar was de activiteitenbegeleidster van de afdeling Rijnstraat. Haar naam is Linda.

Roxey en Nadine gingen de pannenkoekmix doen en Nigel en Ismir de muffins. Dit hebben we een paar keer gewisseld zodat we er allemaal aan hadden gewerkt.

Sommige pannenkoeken zijn mislukt!

Om ongeveer 10.00 uur werden de bewoners gehaald. Intussen hadden we de tafels gedekt en stond er een gezellig muziekje op met oude muziek.

Tijdens het eten hebben Nadine en Roxey een verhaal voorgelezen uit het boek ‘Grootmoeders grote oren’. De bewoners waren echt heel stil.

Na het eten was het tijd om af te wassen en hieraan hebben we alle vier een aandeel geleverd. Daarna hebben we nog wat gedronken en was de ochtend alweer om. Helaas was de tijd te kort om nog een spel te spelen.

Om privacyredenen kunnen we helaas geen foto ’s plaatsen van onze activiteit waar bewoners op staan van Smeetsland.