aAs eerste stelden we ons voor aan onze coaches, daarna hebben we ieder onze droom verteld. Alleen Philippe had nog geen idee.
Tijdens de pauze heeft hij daar over nagedacht. Na de pauze had Philippe toch nog een idee, maar uiteindelijk hebben we het idee van Thomas gekozen. Dat was het plan om zwerfkatten te gaan helpen met hun baby’s.
Toen zijn we na de grote pauze telefoongesprekken gaan oefenen. Het ging daarbij heel goed, Uiteindelijk is Ruben het geworden en hij mocht bellen met het asiel. Helaas, we kregen te horen dat we 16 jaar of ouder moesten zijn om de dieren van dichtbij te bekijken en ermee te spelen, omdat dat niet mocht van de verzekering en ze anders een torenhoge boete zouden krijgen. Toen waren er gezichten zo lang als van hier tot Köln,
Thomas en Philippe zejden dat we door moesten gaan en Ruben en Philippe hadden geen zin om hun hele uitdaging te verpesten en alleen maar naar de dieren te kijken. De coaches zijn toen de deur uit gegaan en we moesten zelf een oplossing bedenken.
Toen, na veel praten en dat soort toestanden waren we het eens geworden: het zou zo zijn dat we een andere droom gingen kiezen. En na (weer) veel gepraat te hebben waren we het eens dat we niet de hersenbloedingpatiënten maar de alzheimerpatiënten gingen helpen.
We hebben toen eerst het asiel opgebeld en gezegd dat we een andere uitdaging gingen doen. Dat vond die mevrouw niet zo erg. maar toen was het al half 3 ,dus het was een race tegen de klok. Philippe S. heeft naar Vivre gebeld en het nummer van Grubbeveld gevraagd, alleen daar waren de mensen van de activiteiten niet daar en we moesten maandagochtend terug bellen.
Voor het geval dat het niet doorging op maandag, omdat onze coaches er dan niet waren, heeft Philippe Schambergen nog een keer Vivre gebeld en gevraagd naar een ander adres die alzheimerpatiënten had, en wat bleek: ze hadden die zelf. Maar die mevrouw achter de telefoon kon niet zeggen of dat mocht dus toen werd ik doorverbonden.
Toen het 13 over 3 was werden we terug gebeld en de mevrouw aan de telefoon was dolenthousiast. Toen hebben we een afspraak gemaakt voor vrijdag 10 april, want we moesten bespreken wat we gingen doen, De mevrouw had gezegd dat als we parachute zouden gaan springen dat het dan niet kon. Toen was de bel allang gegaan. we hebben nog even na gepraat en nu wachten tot dag 2…
Dag twee.
‘s Morgens
Als eerste om 8.30 uur gingen we naar de klas.
Thomas zijn moeder stond klaar om te gaan vertrekken naar De zeven Bronnen.
Thomas, Ruben en Philippe hadden hun T-shirt aan Philippe S had hem vergeten thuis.
Philippe S was daar de hele tijd me bezig.
Toen we naar De zeven Bronnen gingen gingen eerst naar het huis van Philippe S, om het T-shirt te halen Philippe S vond hem niet nergens hij had het hele huis op te kop gezet.
Toen gingen naar De zeven Bronnen.
We stapten uit te auto, we moesten ons eerst melden bij de receptie.
Dat deden we.
We moesten even wachten.
Toen kwam een mevrouw met die mevrouw mochten we mee.
De persoon die we aan de lijn hadden was ziek.
We gingen naar een zaal.
We stelden ons voor, we kregen een kop koffie van een vrouw.
We gingen praten,eerst zegen wat de uitdaging is.
De mevrouw wist eigenlijk niet wat de uitdaging was.
Wij legden de mevrouw het uit.
Philippe S deed het woord wat we daar wilden doen.
De mevrouw vond het prachtig onze ideeën.
Maar?
Zij had ook een idee, de mensen die daar zaten die gingen niet vaak of ook wel nooit naar buiten.
Daarom was het een idee als we ook naar buiten gaan, dat vond de mevrouw leuk als we naar buiten gaan.
Toen we dat hoorden dachten we als we koekjes bakken met groep 2 (b) als dan de koekjes in de oven zijn gaan de mensen buiten een borreltje.
Onze ideeën waren als het goed weer is kunnen we ook buiten bingo doen
De mevrouw vond het goed.
Wij vragen gesteld, of ze daar wel een oven hadden ja dat hadden ze.
Zij hadden ook frisdrank enz.
Dat hoefden we dus niet te kopen.
Toen het gesprek gedaan was gingen we kijken naar de zaal waar we naar toe gaan voor alles te doen.
Toen belden we Thomas zij moeder om te zegen dat we klaar waren.
Toen wilden we naar de auto gaan wij Philippe S en Philippe K wilden best wel nog een foto maken.
Bij het bord van De zeven Bronnen van de ingang.
Wij alle maal naar het bord en een foto maken.
Toen gingen we weer terug naar school.
Thomas ging op internet recepten zoeken van koekjes.
We waren geslaagd met het recept.
Philippe S en Philippe K gingen welkoms posters maken.
Toen was de morgen al voor bij.
Middags
Philippe K stond te wachten op Thomas, Ruben, Philippe S.
Philippe K zag Thomas en Philippe S in te fietsen stalling.
Wij gingen snel naar de coaches toe.
Thomas en Philippe K gingen Ruben halen Ruben kwam.
De middag kon al beginnen.
Eerst gingen we kijken waar een supermarkt was.
We gingen zoeken op internet en in het telefoonboek.
We hadden de Plus in de Beende.
En nog een paar anderen.
Als eerste gingen we naar de miedoorn daar moest een Plus zijn maar daar was hele maal geen Plus.
Dus.
Wij naar de Beende om te vragen of ze daar iets hadden.
Ja, maar de baas was er niet dus we konden er niets halen.
Toen gingen we naar Patisserie Broux de baas wilden ons wel wat bonbons.
In de tussen tijd gingen we naar Da.
Daar mochten we 3 dingen uitzoeken in een bak waar korting op zat.
Toen we klaar waren met iets uit te zoeken gingen we terug naar de bakker Patisserie Broux.
Toen we klaar waren moesten we nog bak mix.
We gingen over al naar centrum heer bij de Plus enz.
We waren bij geen een supermarkt geslaagd.
We gingen ons maar opsplitsen.
Thomas en Philippe K gingen naar de Jumbo.
Ruben en Philippe S gingen naar de andere kant van Maastricht.
Wij Thomas en Philippe K waren erg goed geslaagd bij de Jumbo.
Thomas en Philippe K belden meteen naar Ruben en Philippe S.
Hun waren ook wel geslaagd zij hadden de boter.
Wij Thomas en Philippe K gingen snel naar de klas om het goede nieuws te vertellen.
En Ruben en Philippe S kwamen wat later dan ons aan.
Maar we waren wel geslaagd.
Van: Thomas – Ruben – Philippe S en Philippe K
Toen we op school aankwamen moesten we ons eerst verzamelen bij het kamertje en we zijn daarna meteen naar Vivre gegaan. Daar hebben we eerst alles klaargemaakt, zoals ballonnen en slingers opgehangen, cd erin en microfoon klaargezet nog wat doorgesproken.
Daarna, om 09.30 ong. zijn we de mensen op gaan halen en een iemand was heel nors, die moest Philippe S ophalen en die zij tegen hem dat hij hem over de vloer zou maaien en dat hij volgend jaar pas zou meekomen. Even later is hij toch meegegaan. Toen hebben we eerst het toneelstuk gedaan en daarna zijn we bingo gaan doen en die man die nors was vond het toen toch heel leuk. En iemand zei de hele tijd als wij bijv.: 81 zeiden, vroeg hij: waarom geen 82. Eerst mochten Ruben en Thomas draaien en het door de microfoon zeggen, en toen moesten Philippe S en Philippe K opletten. En daarna mochten Philippe S en Thomas draaien en door de microfoon zeggen.( Philippe K wou niet). Degene die als eerste een prijs won die had een zelfgemaakt strijkkralen uitgekozen. En Ruben had al een vriend gemaakt die wij allemaal leuk vonden. Toen zijn we de mensen terug gaan brengen en was het 11.30.
Toen hadden we 2u pauze tot 13.30, toen zijn we gaan bespreken wat we goed en fout gedaan hadden. Het was heel goed gegaan en toen hadden we besproken dat het beter zou zijn als we alvast wat koekjes en muffins gingen bakken zodat het al lekker rook als ze binnenkwamen, want we gingen met groep 2 bakken. En ze waren superlekker . Toen in de pauze was Philippe S met Ruben gaan wandelen en toen kwam er een meneer en die zij, wat moet ik noe doan. En toen zijn we hem gaan helpen en hij was helemaal de kluts kwijt. toen hadden we aan de activiteitenbegeleidster gevraagd wat we met hem moesten doen en we moesten hem naar afdeling 1 brengen. we hebben hem toen naar een verpleger gebracht en die zei tegen die meneer dat ze hem naar Berg en Terblijt zouden brengen. Toen we weer terug kwamen hadden Philippe S de grootste lol omdat ze met deegbollen waren aan het gooien. En er was er een tegen de kop van een meisje op een plaat gevlogen, tegen een lamp en tegen de muur en toen wou Philippe S hem weggooien en toen had hij hem per ongeluk in de wasmand gegooid omdat hij dacht dat dat de prullenbak was. En Philippe K en Thomas waren er niet omdat zij een bedankje waren brengen aan de sponsors.
toen zijn we maar de mensen op gaan halen en deze keer waren er ergere patiënten bij dan bij bingo en die meneer die de vriend was van Ruben mocht ook blijven, ook al was hij niet uitgenodigd. toen hebben we ons in groepjes verdeeld en er konden maar weinig mensen alleen al de bakvormpjes eruit drukken. daarna hebben we er mensen koekjes mee naar huis gegeven en het was super leuk. toen zijn we alles op gaan ruimen, we hadden afscheid genomen van die vriend van Ruben en waren weg gegaan, alleen bij de tussendeur, dat is een deur waar je een code in moest typen, want anders zouden de mensen weglopen, wou iedereen die code induwen en was er een pot meel gevallen die Philippe S in zijn handen had. toen moesten Philippe S en Ruben een veger en blik gaan halen en het opruimen. toen we terug gingen zat die vriend van Ruben te huilen omdat hij er nu pas achter kwam dat zijn ouders en zijn vrouw dood waren, en haar vrouw was pas doodgegaan. dat was heel zielig en toen hebben we hem getroost. daarna toen we aankwamen bij de coaches was Philippe K ons gaan zoeken en hij kwam net terug, hij had geen seconde later moeten komen anders waren Philippe S en Ruben hem alweer zoeken. toen was het echt voorbij en werden we teruggebracht. en nu maar wachten tot de afscheid dag van de uitdaging en dan zien we onze coaches weer…
