| School | Basisschool Scharn |
| Plaats | Maastricht |
| Scholier 1 | Yvo |
| Scholier 2 | Simone |
| Scholier 3 | Elise |
| Scholier 4 | Dominique |
| Coach | Isabelle Kerris-Willems |
| Coach | Meta Supervisor Wil&Kunnen |
Vandaag zijn Yvo, Elise, Dominique en Simone samen met hun coaches juf Isabelle en juf Marischka begonnen met het project de Uitdaging! Het was voor iedereen toch wel heel erg spannend; de kinderen hadden al dagen een idee in het hoofd dat ze eindelijk mochten vertellen en hoe zouden de coaches eruit zien??? En ook voor de coaches was het heel erg spannend, want die gingen vandaag weer eens terug naar school in plaats van werken op het kantoor!
Het ijs was al snel gebroken en na de kennismaking kwamen we al snel op het punt dat we de dromen van Yvo, Elise, Dominique en Simone mochten horen. Ieder had een prachtige droom, dat vonden we allemaal, maar hoe konden we dan nu de beste en mooiste droom uitkiezen?? Uiteindelijk werd ervoor gekozen dat ieder van zijn droom een woordweb ging maken, deze werden op tafel gelegd en vervolgens werden deze in stilte door iedereen bekeken en de gedachtes werden meegenomen naar de kleine pauze.
Na de pauze kwam dan dat moeilijke moment: er moest nu echt 1 droom gekozen worden... De stemmen werden op papier gezet en daarna voorgelezen waarbij ieder kind vertelde waarom juist deze droom gekozen werd. Uiteindelijk kreeg de droom van Yvo de meeste stemmen en daar was de hele groep het ook over eens!
Het vorm geven aan de inhoud van de uitdaging heeft heel wat meer tijd gekost. Wat had iedereen goede ideeen en er bleven dan ook steeds maar meer komen!! Uiteindelijk is in de uitgekozen droom een stukje van iedere andere droom gecombineerd. " En dat is nu juist goed" , zegt Yvo. Zo gaat het Uitdaging-team niet alleen aandacht geven aan eenzame oudere mensen, maar het team gaat ook toneelspelen, zoals Elise graag wilde. Daarnaast is het Paas-thema van Simone in de uitdaging verwerkt en Dominique wilde graag mensen die wat minder aandacht kregem verwennen.
Goed, het idee was er. Maar nu??? Het moest ook uitgevoerd kunnen worden en er werd gekozen voor bejaardenhuis in Maastricht. De voorkeur ging uit naar Lenculenhof, want daar heeft Elise een tante wonen, die haar zou kunnen zien toneelspelen en dan heel trots op haar kon zijn. Dominique nam plaats achter de computer en ging zoeken. Hij vond het adres en Yvo schreef dit vervolgens op. De Lenculenhof zou worden gebeld. Maar wat moest er nu gezegd worden?? Als eerste werd er met behulp van de coaches een lijstje gemaakt met de belangrijkste onderwerpen en voor er gebeld werd, gingen we zogenaamde rollenspellen doen. Dit had " team" nog nooit gedaan, maar het ging al meteen heel erg goed. Nu dan het echte werk....; Simone wilde wel gaan bellen en daar was de rest van de groep het mee eens. Simone vond het bellen een van de spannendste dingen van de dag, want " misschien krijg je dan wel iemand aan de lijn die gaat schelden.." . Maar dat was gelukkig niet zo. Simone deed het heel erg goed aan de telefoon en de rest van de groep luisterde gespannen mee en zorgden ervoor dat genoemde namen en telefoonnummers goed werden opgeschreven. De Lenculenhof was heel enthousiast, maar ze konden niet op de gewenste dag. Simone vroeg toen heel slim of de mevrouw van de Lenculen dan een ander bejaardenhuis wist en ze kreeg mereen een naam en een naam van een contactpersoon te horen. Na een kleine teleurstelling, volgde het enthousiasme voor de nieuwe naam en Dominique stoof naar de computer om de nieuwe naam op te zoeken. Dat was wel moelijk, want Campagne is sowieso al een heel moeilijke naam en het zoeken ging ook niet zo makkelijk. Vanwege de tijd heeft juf Marischka een klein beetje geholpen, Elise schreef het telefoonnummer op en het team besloot dat Simone nog eens mocht bellen. En ja hoor, het was raak!! Een heel enthousiaste mevrouw aan de telefoon die het een heel leuk idee vond. Simone maakte de afspraak om op dag 2 het bejaardenhuis te bezoeken om de ideeen te bespreken.
We waren al best lang, heel intensief bezig en na dit succes werd iedereen zo enthousiast dat de concentratie moeilijk vast te houden was. We hebben kort dag 2 besproken en het is nog even gelukt om de kinderen wat uitspraken te ontlokken om op deze site te schrijven. Toen was het hollen naar de klasgenootjes om de belevenissen te vertellen.
Hier dan nog enkele gedachtes en uitspraken van het eerste uitdagings-team van Basisschool Scharn van dit jaar:
Yvo vindt de Uitdaging zo bijzonder omdat hij zo andere mensen kan helpen en blij maken. Simone vindt het fijn dat ze mensen kan helpen " later lig je in je bed en dan ben je misschien al 20 en dan kun je terugkijken op wat je nu gedaan hebt" . Elise wil hetgeen wat ze met de Uitdaging bereikt later nog aan haar kinderen kunnen vertellen en Yvo vindt het fijn dat hij andere mensen geholpen heeft en daar trots op kan zijn. Misschien wel de mooiste opmerking wordt gemaakt door Dominique en dat is dat hij nu al trots is op iedereen!
We kwamen binnen en toen gingen we meteen aan de slag. We gingen alles nog eens goed doornemen. Het eerste wat we deden was het plan van de dag maken, daarna gingen we de plannen maken van de volgende week. Dat deden we met veel plezier. Daarna gingen we sponsors zoeken, als eerste belde Yvo naar Sligro, maar die wou ons niet sponsorren. Daarna belde Simone naar de AH maar die wouden ons wel sponsorren maar dat mocht niet. Daarna belde Elise naar de C1000 in de Voltastraat en die wouden ons heel graag sponsorren en toen vroegen wij of we 30 hardgekookte eieren mochten, 30 chocolade eieren en 30 stickervellen. Ze hadden alleen geen stickervellen, maar wel de eieren. Toen gingen we uitnodigingen maken. Daarna maakte we posters voor de aandacht van mensen te trekken. We gingen naar de klas om daar te eten omdat we over moesten blijven, want we moesten om 1 uur in het bejaardentehuis zijn. De verpleegster die ons hielp was helemaal alleen en kon ons niet op weg helpen maar uiteindelijk heeft ze toch al onze vragen beantwoord. Daarna werden we opgehaald door de moeder van Yvo. Toen gingen we naar de C1000 de eitjes ophalen, we maakte een foro met de baas. We gingen daarna naa de Blokker. De Blokker lag naast de C1000. Daar vroegen we als ze ons wildens sponsorren. Dat wilde ze heel graag en we kregen 4 stickervellen mee van 60 stuks per vel. Bij de Blokker hebben we nog een foto gemaakt samen met de ba(a)s(in), daarna gingen we terug met de moeder van Yvo en toen we op school kwamen hebben we TV Maastricht gebeld en we wachten verder af of ze kunnen komen,
Van Yvo, Simone, Dominique, Elise
Dag 3, vandaag ging het gebeuren. Vandaag gingen we onze droom uitvoeren.
« Terug
























