| School | Don Sarto |
| Plaats | |
| Scholier 1 | Christian |
| Scholier 2 | Raluca |
| Scholier 3 | Seda |
| Scholier 4 | Gohkan |
| Coach | Giel Janssens |
Op donderdag 2 april begonnen we 's morgens in de leerkrachtenkamer met De Uitdaging. Eerst vertelden we wie we waren en wat we allemaal leuk vonden en wat onze hobby's waren.Daarna kwam natuurlijk een heel belangrijk onderdeel en dat was het vertellen en uitkiezen van de droomwens. Raluca wilde kleine kinderen in het ziekenhuis gaan helpen en Gohkan wilde oude mensen in het ziekenhuis gaan verzorgen. Christian wist het op dat moment nog niet zo goed en Seda wist zeker dat ze iets voor de arme mensen wilde doen, maar wat wist ze nog niet precies. En ineens kwam het idee om auto's te gaan wassen en hiermee geld te gaan verdienen om voor de arme mensen eten te gaan kopen. En alle theorie van de trainingsdag ten spijt de vier droomwensers wilden eigenlijk meteen aan de slag. Maar dat kon nog niet want er moest eerst naar de carwash gebeld worden en het telefoonnummer opgezocht worden voordat we met de spons aan de slag konden. Even oefenen en Raluca wist heel zeker dat ze kon gaan bellen en het ging hartstikke goed want we wilden al na de middagpauze op bezoek komen. Er was wat twijfel aan de andere kant van de lijn maar Raluca was heel duidelijk, we wilden al komen wassen en niet pas over 2 weken, dus konden we 's middags aan de slag. Na de pauze werden we ontzettend vriendelijk en hartelijk ontvangen door de mensen van de carwash en een van de mensen hielp de hele middag mee en gaf handige tips om de auto's goed te wassen. We kregen gratis muntjes om maar te kunnen blijven wassen en de ouders van Raluca kwamen nog met de vieze auto om deze weer helemaal schoon te laten maken en we kregen een geweldige fooi van hun.Toen we weer naar school liepen hadden we al een heel bedrag in ons bakje zitten en we zouden zeker terugkomen.
Toen we op vrijdag 24 april weer op school aankwamen zouden we eerst flink om de tafel moeten gaan zitten om weer van alles te bespreken en te bellen. Zo zou het volgen de studiedag moeten verlopen. Niks hoor, even met de carwash gebeld dat we wilden komen en weer vliegensvlug er naar toe. Het was s'morgens nog niet zo druk met mensen die hun auto zelf wilden wassen dus mochten we ook de mensen gaan helpen die hun pas gewassen auto wilden stofzuigen. En het geld kwam weer binnen tot aan de middagpauze. 's Morgens in de leerkrachtenkamer wilden al de leerkrachten hun auto ook laten wassen dus hadden we afgesproken om na de middagpauze hun auto's op het schoolplein te laten zetten zodat we die 's middags konden gaan wassen. Na de pauze kwamen we erachter dat we geen tuinslang hadden en de auto's stonden voorbij de gymzaal, dus moest er elke keer water met de emmers gehaald worden. Totdat Jan op het schitterende idee kwam om de brandslang te gebruiken, wat wel betekende dat na het wassen de auto's naar de ingang werden gereden door Jan en daar werden afgespoeld. Het was wel een gepuzzel met al die verschillende autosleutels.Het was weer een heel zonnige dag met flink wat gepoets, en ondanks dat een paar auto's niet zo schoon waren geworden als dat we wilden kregen we toch van elke leerkracht een flinke fooi.
Onze derde en laatste dag was donderdag 14 mei. We moesten eerst bij elkaar gaan zitten om te kijken wat we allemaal deze laatste dag zouden moeten gaan doen: op zoek gaan naar zwervers, vragen wat ze wilden eten, naar de supermarkt om dat eten te kopen en weer terug naar die mensen om het eten uit te reiken. We kwamen er achter dat we dan wel heel erg veel heen enweer zouden moeten lopen dus kwamen we op het idee om naar één plek te gaan, het opvangcentrum de Traverse. Eerst even oefenen met het telefoneren en oefenen met het praten met een dakloze en toen gebeld naar het tehuis. We zouden teruggebeld worden en na de tweede keer bellen zouden we binnen het half uur weer gebeld worden maar een uur later stapten we in de auto van Giel en zijn er toch maar naar toe gereden in de hoop toch ontvangen te worden. We werden heel erg vriendelijk ontvangen en kregen zelfs een ijsje. Omdat we niet zeker wisten wat te kopen zeiden de mensen die daar werkten dat het een hartstikke goed idee zou zijn om fietspompen, dam- en schaakborden te kopen en die te geven. Na de middagpauze gingen we weer met de auto van Giel naar de staden de winkel met de fietspompen was snel gevonden en toen op zoek naar een winkel met damborden. We hadden de auto bij het station gezet en zijn toen te voet de stad ingegaan en zijn uitgekomen bij Bart Smit. Daar hadden we de spellen gekocht en toen hadden we nog steeds geld over en dat hebben we uitgegeven aan reparatiesetjes voor de fiets. De spullen moesten we afgeven bij het opvanhuis achter het station en de leiding vond het verstandig om de spulletjes aan hen te geven want de mensen die daar woonden vonden het niet zo fijn als er vreemde mensen bij hun kwamen wanneer ze ziek zijn. Toen we daar buiten stonden was het al drie uur geweest dus gingen we terug naar school. Om het hele project af te sluiten hadden we besloten om met z'n allen friet te gaan eten dus toen iederen naar huis had gebeld zijn we naar de frietzaak gegaan en hebben nog lekker wat gegeten.
Het was een heel bijzondere en gezellige belevenis met een ontzettend vriendelijke en professionele schoolstaf en Raluca, Seda, Christian en Gohkan zijn ontzettend enthousiaste, vrolijke en geweldige leerlingen die een hele mooie wens hebben uitgevoerd en zeker weer een grote groep mensen blij hebben gemaakt.
« Terug















